Voeten Op De Grond

Leestijd: 20 minuten.

Over spiritualiteit, met beide voeten op de grond.

Door de jaren heen, heb ik een enorme fascinatie gekregen voor welke wegen wij allemaal bewandelen om maar zoveel mogelijk goedheid, geluk en zingeving te ervaren. Meestal met de intentie iets te willen verbeteren aan onszelf.

Spiritualiteit is dan een veel gebruikt thema. En terecht, iemand die zich verdiept in zijn eigen spiritualiteit is wat mij betreft niet een beter mens, maar wel een meer bewust mens. Meestal met als prettige bijwerking een set van nieuwe denkkaders om op een krachtige manier om te kunnen gaan met tegenslag, teleurstellingen en angsten.

Dat de meeste entrepreneurs naast geluk nu ook spiritualiteit hebben ontdekt als product, is wel te zien in het aanbod. Inmiddels zijn er zoveel spirituele beloftes daarbuiten; dat dit pad, of deze methode jouw spirituele ontdekking oneindig veel geluk zal geven, dat je met dit boek al jouw doelen kan bereiken of via deze training alle dromen zullen uitkomen. Tja, wie wil dat nou niet? Dat ondernemers alle zin en onzin uit de kast halen om jou te verleiden iets bij hen te kopen is niets nieuws, wel dat je tegenwoordig zen yoga kan doen met geiten of met bier.

 

Dat spiritualiteit tegenwoordig net zo hip is als geluk is een feit. Het is booming. Spiritualiteit wordt ook net als geluk enorm uitgemolken. Vooral de term ‘spiritueel bewust’ wordt in overvloed gebruikt. Niet dat ik daarop tegen ben, maar in een strikte betekenis wordt met spiritualiteit het bewustzijn aangeduid. Dus spiritueel bewust is dus twee keer bewust.

Trouwens, het woord bewust wordt ook door het bedrijfsleven enorm uitgeknepen. Het staat tegenwoordig zo’n beetje op elk levensmiddelenproduct en de dienstensector is er ook niet vies van. 

Spiritualiteit doet tegenwoordig ook aan social media. Je herkent ze wel, rustgevende foto’s met een spirituele tekst. Of vlogs waarbij een spiritueel bewuste persoon jou tips geeft. Niks mis mee, dat je aan de hand van deze teksten en tips een opbeurend gevoel krijgt of een fenomenaal inzicht. Maar dat spiritualiteit ook een gevaar kan vormen, wordt nauwelijks benoemd. “Natuurlijk niet Joeban, anders zou ik toch nooit dat boek of die e-workshop kopen aan het eind van die vlog!” Dusss……

Maar hoe kan het dan dat zoiets dat puur en goed aanvoelt toch nadelig zijn?

Dat komt omdat spiritualiteit neergezet wordt als een tool, een methode. Een manier om al jouw zorgen te overwinnen en te gaan leven in overvloed. Maar als je spiritualiteit gaat gebruiken om persoonlijke of emotionele zaken te vermijden of een zwak gevoel van eigenwaarde te ondersteunen, dan sla je de plank mis.

De gevaren die dan op de loer liggen zijn dat je je overdreven gaat onthechten, emotionele afstomping, sociale vervreemding, te grote druk op het positieve, woede fobie, overdreven tolerant zijn, geen grenzen kunnen aangeven, scheve ontwikkeling (cognitieve intelligentie ontwikkeld sneller dan emotionele en morele intelligentie), eindeloos oordelen over iemands negativiteit of schaduwkant, minderwaardig zijn over de eigen persoonlijke verhouding tot het spirituele, en waanbeelden hebben dat je bent aangekomen op een hoger bewustzijnsniveau.

In de psychologie wordt dit ook wel spirituele bypass genoemd. En refereert het aan het ontwijken van ongemakkelijke gevoelens, oude wonden, en fundamentele emotionele en psychologische behoeftes. Of zoals Robert Masters het verwoord; Er is sprake van spirituele bypass als spiritualiteit ons scheidt van de dingen die er echt toe doen.

De afgelopen paar jaar kreeg ik steeds vaker coachvragen, vooral van twintigers, waarbij spiritualiteit het hoofdonderwerp was. Het dwong mij mijn eigen spirituele ervaringen nog eens uit te diepen en ik ben er toen achter gekomen dat spiritualiteit wel degelijk schaduw aspecten kent. Deze zelfstudie en mijn bevindingen tijdens de vele coachsessies, hebben bij mij spirituele zaken aan het licht gebracht die mensen doen, maar die eigenlijk daarmee hun groeiproces saboteren.

Ik ben er niet op uit om spiritualiteit te veroordelen, maar mijn doel van dit artikel is wel om het niveau van (zelf)bewustzijn te verhogen, om uiteindelijk bij te dragen aan een ontwikkeling naar een eerlijke, bekrachtigende en toepasbare spiritualiteit.

Oftewel, spiritualiteit met beide voeten op de grond. In willekeurige volgorde de 7 inzichten van mijn zelfstudie:

1. Deelnemen aan spirituele activiteiten om jezelf beter te voelen ten opzichte van anderen.

Dit is waarschijnlijk de meest voorkomende en meest indringende schaduwkant van spiritualiteit. Het kent vele vormen. Sommige mensen voelen zich superieur omdat ze Alan Watts lezen. Of luisteren naar Marianne Williamson. Of elke ochtend aan yoga doen. Of zijn gestopt met tv kijken. Of alleen maar een veganistisch dieet volgen. Of kristallen gebruiken. Of mediteren. Of geestverruimende middelen gebruiken. Of altijd op de fiets naar kantoor gaan.

Ik zeg dus niet dat het deelnemen aan deze activiteiten waardeloos of nutteloos is. Ik hou van Alan Watts, ik respecteer elke vorm van dieet, en ik weet uit eigen ervaring dat meditatie een enorme bijdrage kan zijn. Wat ik wel zeg is dat het zeer eenvoudig is dat jouw spirituele ideeën en oefeningen de basis kunnen vormen voor een ego valkuil - je gelooft namelijk dat je zo veel beter en meer verlicht bent dan alle ‘gewone’ mensen, omdat jij al deze dingen doet. Uiteindelijk is deze houding naar spiritualiteit niet beter dan geloven dat je beter bent dan iedereen omdat je VVD stemt of voor Ajax bent.

Deze gewoonte belemmert wat mij betreft elke vorm van spiritualiteit omdat het focust op het ophemelen van jezelf, in plaats van dat je bezig bent met het onderhouden van je innerlijke connectie. En je connecties naar buiten, je relaties met de mensen om je heen en daarbuiten.

2. Het aangaan van nieuwe hobby’s, interesses en overtuigingen omdat ze simpelweg behoren tot de nieuwste ‘spirituele’ trends.

Wij mensen hebben nou eenmaal de behoefte om ergens bij te willen horen. Zo vormen we allerlei groepjes om te voldoen aan dit gevoel. Spiritualiteit is een van die dingen waarbij mensen allerlei groepjes vormen. Dit is in eerste instantie vaak een goed bedoelt idee, maar het heeft ook een schaduwkant.

Voor veel mensen is spiritualiteit meer dan alleen maar een hip ding. Ze hebben het idee dat ze op de spirituele trein moeten springen om vervolgens aan yoga te gaan doen, het dragen van New Age kleding, naar festivals te gaan, het drinken van ayahuasca, etc., en ze vertellen zichzelf dat dit hun spiritueel maakt. Deze ‘spirituele wannabe’s’ verdunnen de betekenis van echt spiritueel onderzoek, beschouwingen, ervaringen en realisaties. Vaak gebruiken ze spiritualiteit als reden om zich superieur te voelen ten opzichte van anderen.

3. Spiritualiteit gebruiken als rechtvaardiging om geen verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen acties.

De essentie van dit punt is dat het heel erg makkelijk is om spirituele mantra’s of ideeën om te zetten in rechtvaardigingen om onverantwoordelijk en onbetrouwbaar te zijn.

“Het is wat het is.” Of “het universum heeft het zo bedoelt.” Of “alles gebeurt om een reden” kunnen allemaal aanleidingen zijn om uiteindelijk niets te doen of om het eigen gedrag nooit te onderzoeken. Of de bovengenoemde uitspraken op waarheid berusten vind ik niet belangrijk. Maar als je consequent te laat bent, je persoonlijke relaties verwaarloost en je huisgenoten niet op je kunnen rekenen of je de huur wel op tijd betaalt, dan wordt het wellicht tijd om te stoppen om tegen jezelf te zeggen dat ‘realiteit een illusie is.’

Een ander punt dat ik ook vaak gezien heb tijdens mijn coaching sessies is dat als iemand problemen heeft met het gedrag van de spiritueel bewuste persoon, er vaak gedacht wordt door die persoon dat de ander ‘niet de beleving/ervaring waardeert of begrijpt’ of ‘nog op spiritueel vlak moet groeien.’ Dat elk mens een eigen groei en leerproces heeft is soms moeilijk te erkennen. Het is ook moeilijk te erkennen wanneer je lomp, egoïstisch of ondoordachte uitspraken doet, zeker als de ander daar de dupe van wordt.

4. Heel erg de nadruk leggen op ‘positiviteit’ om te voorkomen dat je kijkt naar de werkelijke impact (problemen) van je leven en die van de wereld.

De "positiviteit" -beweging is de afgelopen jaren in de westerse cultuur ontploft. Het internet is overvol van schijnbaar eindeloze memes en artikelen die dezelfde onbezonnen boodschappen herhalen: "Denk positieve gedachten!" "Wees gewoon positief!" "Richt je niet op het negatieve!"

Hoewel er zeker waarde is in het cultiveren van dankbaarheid voor de vele wonderen van de menselijke ervaring, lijkt deze beweging iets kritisch over het hoofd te zien: de donkere aspecten van het leven verdwijnen niet, simpelweg omdat ze worden genegeerd. Veel problemen in onze individuele levens en op wereldschaal lijken zelfs alleen maar te verergeren of complexer te worden wanneer ze worden genegeerd. Op dezelfde manier dat het absurd lijkt om een heroïneverslaafde de uitdrukking "Denk gewoon positief!" Te bieden als een oplossing voor hun probleem, is het absurd om te geloven dat positief denken een oplossing biedt voor grote mondiale problemen zoals klimaatverandering. , armoede, industriële landbouw en existentiële risico's.

Dit wil niet zeggen dat we de problemen van de wereld op onze schouders moeten nemen en ons er voortdurend schuldig over moeten voelen. Het is gezond om te erkennen en zich optimistisch te voelen over het feit dat op veel belangrijke manieren de wereld beter wordt. We moeten echter dat optimisme in evenwicht brengen met de bereidheid om echte problemen in ons persoonlijk leven, onze gemeenschappen, onze wereld onder ogen te zien.

5. Verdring onaangename emoties die niet passen in hun 'spirituele' zelfverhaal.

"Ik sta stevig in mijn schoenen en ik kan onmogelijk depressief, eenzaam of bang of angstig zijn. Ik hou te veel van het leven. Ik ben te goed getraind om dat toch te laten gebeuren. "

In mijn eerste jaren als coach dacht ik dat ik een manier had ontwikkeld om chill te zijn. Het vermogen om “go with the flow” te zijn. Maar al snel kwam ik erachter dat ik helemaal niet een of andere Zenmeester was. Of liever gezegd, ik realiseerde me dat het vermogen van “go with the flow” en alles accepteren van wat er gebeurt als oneindig waardevol te zien, eigenlijk betekende dat ik moest accepteren dat ik me gewoon af en toe een zak stront voelde en heel eenzaam mijn werk moest doen.

Het is gemakkelijk om jezelf te misleiden door te geloven dat spiritualiteit het leven laat lijken alsof het eindeloos op een wolk drijft, maar in de praktijk is dit niet het geval. Het leven is nog steeds vol lijden en om echt te kunnen groeien en leren van onze ervaring, moeten we eerlijk zijn tegen onszelf over wat we voelen en onszelf het volledig laten voelen. In mijn geval, mijn verlangen om altijd "Zen" te zijn, "mee te gaan met de stroom", en een beeld van innerlijke vrede naar mezelf en anderen te projecteren, belette mij de waarheid van verschillende situaties/ ervaringen te zien en verantwoordelijkheid te nemen voor het omgaan met hen.

6. Een oordeel hebben over als een ander woede wil uiten, zelfs wanneer dat nodig is.

Dit is een van de eerste patronen die ik bij mezelf heb opgemerkt tijdens het uitdiepen van mijn eigen spirituele ervaringen. Ik realiseerde me dat wanneer mensen boos waren, mijn eerste reactie vaak iets weg had van: “Boos worden helpt niet.” Of “ik denk dat we minder problemen zouden hebben als je kalm bleef.” En tegelijkertijd dacht ik: “Waren ze maar meer bewust, dan hadden we dit drama niet.”

Een van de eerste quotes die ik tegen kwam op mijn spirituele pad was: “Boos worden is als het vastpakken van een stuk hete kolen met de intentie om het naar de ander te gooien. Jij bent degene die je brandt.” Een uitspraak die overigens niet van Buddha is, zoals veel mensen denken, maar afkomstig is van Buddhaghosa, een vertaler binnen het Boeddhisme uit de 5^de eeuw. De kern van deze uitspraak is, we moeten niet vasthouden aan woede; we moeten het voelen, zo nodig uiten en daarna loslaten. Echter, iemand die nog een leek is in spiritualiteit zou het kunnen opvatten als dat woede, in welke vorm dan ook, een teken is van onverstandigheid. Boosheid is een natuurlijke menselijke emotie en is een volkomen terecht antwoord in veel situaties. Vaak is woede een aanwijzing dat de relatie met jezelf of anderen opnieuw moet worden afgestemd.

Ironisch genoeg onderdrukken veel spirituele mensen alle ‘niet-spirituele’ emoties en houden ze kunstmatig alle ‘spirituele’ emoties, zoals compassie, vriendelijkheid en evenwichtigheid hoog. Dit leidt uiteindelijk tot een verlies in je authenticiteit. Men streeft ernaar om zichzelf continue te presenteren als kalm, rustig, aardig, zacht en in een eeuwige staat van vrede, maar uiteindelijk eindigt men met een groot masker op.

7. Voel diepe afkeer en zelfhaat wanneer je wordt geconfronteerd met je schaduwkant.

Wanneer je geïnteresseerd raakt in spiritualiteit, is het gemakkelijk om mensen zoals de Boeddha of de Dalai Lama te verafgoden en te geloven dat deze mensen perfecte mensen zijn die altijd handelen met volledig bewustzijn en mededogen. In werkelijkheid is dit vrijwel zeker niet het geval. Zelfs als het waar is dat sommige mensen een niveau van realisatie bereiken waarbij ze de 'juiste actie' in alle omstandigheden handhaven, moeten we erkennen dat zoiets gereserveerd is voor de weinigen. Persoonlijk vermoed ik dat zoiets niet bestaat.

De mens is per definitie feilbaar. We maken allemaal fouten. C’est la Vie. Het is vrijwel onmogelijk om als volwassen een paar weken door te komen zonder een paar blunders te maken, ook al zijn ze klein. In de loop van de jaren zullen er grote fouten worden gemaakt. Het overkomt ons allemaal, en het is oké. Vergeef jezelf. Het enige dat je kunt doen, is leren van je fouten en ernaar streven om het in de toekomst beter te doen.

Paradoxaal genoeg kan de schijnbaar spirituele les van zelfvergeving vooral moeilijk te internaliseren zijn voor mensen die geïnteresseerd zijn in spiritualiteit. Spirituele leringen kunnen iemand met stratosferisch hoge idealen achterlaten die resulteren in immense schuldgevoelens en zelfhaat wanneer men zich niet aan die normen houdt. Dit is een belangrijke reden waarom het zo gebruikelijk is dat spirituele mensen verantwoordelijkheid afwijzen - omdat eerlijk zijn over hun tekortkomingen te pijnlijk zou zijn. Ironisch genoeg moeten we eerlijk zijn tegenover onszelf over onze fouten om ervan te leren en te groeien naar meer zelfbewuste, meedogende versies van onszelf. Onthoud alleen: je bent maar een mens. Het is prima om fouten te maken. Het is echt goed. Maar geef jezelf toe wanneer je een fout hebt gemaakt en leer ervan.

We zijn allemaal aan het leren ...

Ik denk dat om de verschillende onderling verbonden mondiale spirituele bewegingen maximaal effectief en nuttig te maken, ze hun schaduwaspecten moeten aanpakken.

In dit artikel heb ik geprobeerd enkele van de blinde vlekken te verlichten die in de spirituele gemeenschap overheersend lijken te zijn. Zoals ik al zei, waren de meeste items die ik besprak op een bepaald moment op mij van toepassing. Het is beslist gemakkelijk om in een aantal valkuilen van spiritualiteit te vallen en verschillende beperkende overtuigingen en gedragingen te koesteren terwijl je je voelt alsof je een "hoger" niveau van bewustzijn bereikt hebt.

De les hier is dat groei en leren eindeloze processen zijn. Als je denkt dat je niets meer te leren hebt, saboteer je waarschijnlijk op een aantal manieren. Het kan heel moeilijk zijn om toe te geven dat je lange tijd verkeerd of misplaatst bent geweest, maar het alternatief is veel erger. Het alternatief is een soort spirituele en intellectuele dood - een toestand van eeuwigdurende stagnatie waarin men zich eindeloos misleidt door te denken dat men alle antwoorden heeft, dat men zijn uiteindelijke vorm heeft bereikt. In een snel veranderende wereld is voortdurend leren van het grootste belang.

Spiritualiteit is op zijn best een kracht die de mensheid kan helpen onze gemeenschappelijke identiteit als wezens met bewustzijn te realiseren, ecologisch bewustzijn te verwerven, zich verbonden te voelen met onze kosmos en de meest prangende kwesties van onze tijd aan te pakken met compassie, vindingrijkheid, gelijkmoedigheid en wat Einstein noemde, een 'heilige nieuwsgierigheid'.

Op zijn best is spiritualiteit een kracht die ons naar een meer harmonieuze, coöperatieve en duurzame toekomst drijft. Hier gaat het om het verfijnen van onze collectieve spiritualiteit en het co-creëren van een mooiere wereld.

 

Met de voeten op de grond, meebewegen met het leven.

 

Lees meer

Op Zoek Naar Geluk

Tijd: 9 minuten.
Dit artikel is geïnspireerd op Mark Manson's Stop Trying to Be Happy. Met toestemming.

Wie is er niet op zoek naar geluk...

Geluk, net als andere emoties, is niet iets wat je bereikt, maar eerder iets dat je bezit. Als je vanuit je razende boosheid ineens een vol glas wijn richting je partner gooit, ben je niet zelfbewust over je staat van woede. Je denkt niet bij jezelf: "Ben ik eigenlijk boos? Doe ik dit op de juiste manier?" Nee, je bent uit op oorlog. Je bezit en leeft de woede. Je bent de woede. En na een tijdje gaat het voorbij, het verdwijnt.

Net als een zelfverzekerde vrouw zich niet afvraagt of zij wel zelfverzekerd is, een gelukkig man zich niet afvraagt of hij wel gelukkig is. Ze zijn het gewoon.

Wat dit betekent is dat geluk niet op zichzelf bereikt kan worden, maar dat het een bijproduct is van specifieke doorlopende levenservaringen. En hier ontstaat meteen de verwarring, zeker sinds dat geluk zo vercommercialiseerd wordt om als doel op zich te bereiken. Koop dit en ben gelukkig, leer dat en je wordt nog gelukkiger. Als je niet oplet wordt je overladen door duizenden boeken, films, tijdschriften, cursussen, workshops, blogs, vlogs en zelfs festivals. Want gelukkig zijn is toch het beste wat je kan overkomen, toch? Maar geluk kan je niet kopen en je kan het ook niet bereiken. Het is er gewoon.

Sterker nog, een gelukkig mens heeft niets anders nodig dan gelukkig te zijn. Ik nodig je uit de volgende 7 gebieden te onderzoeken:


1. Zoeken naar geluk maakt je ongelukkig

Diverse onderzoeken wijzen uit dat het zoeken naar geluk je niet helpt op je weg naar geluk.

Erger nog, het zoeken naar geluk maakt je ongelukkig. Je bent dan namelijk meer bezig met je zoektocht naar geluk dan met leven en daar wordt je juist weer niet gelukkig van.

Trouwens, wanneer de meeste mensen zoeken naar geluk, zijn ze eigenlijk opzoek naar genot; lekker eten, meer sex, meer tijd om te ontspannen, een nieuwe auto, leuke feestjes met vrienden, heerlijke massage, afvallen, populairder worden, enzovoort.

Niks mis met genot, maar het is niet hetzelfde als geluk. Genot heeft een verbinding met geluk, maar veroorzaakt het niet. Vraag maar aan een drugs- of gokverslaafde wat hun drang naar genot als gevolg heeft gehad.

Wat ook naar voren komt in diverse onderzoeken is dat als mensen hun energie focussen op materialistisch en oppervlakkig genot ze angstiger, onstabieler in hun emoties en uiteindelijk minder gelukkig worden. Genot is de meest oppervlakkige levensvorm qua bevrediging en daarom het meest makkelijkst. Genot vercommercialiseerd ons. Onze grootste focus ligt daar. Het is ook onze grootste afleiding. Maar genot, ondanks dat we er behoefte aan hebben, is niet voldoende.


2. Geluk is niet hetzelfde als positiviteit

Het is simpel; shit happens. Dingen gaan eenmaal fout en mensen irriteren ons. Fouten worden gemaakt en negatieve emoties borrelen op. En dat is helemaal prima. Negatieve emoties zijn nodig om een gezonde en stabiele verbinding te houden met het geluk van iemands leven.

Er zijn een hoop mensen die de theorie onderschrijven van 'altijd positief blijven'. Het zijn de mensen die denken dat als ze maar positief denken, hun leven zal verbeteren. Maar inmiddels weten we wel dat als je in dat zelfde doosje blijft zitten denken, er niks wezenlijks zal veranderen in je leven.

De kracht en uitstraling die positiviteit inmiddels heeft hebben we mede te danken aan de industrialisering van geluk. Zo weet ik dat er mensen zijn in de self-help markt die jou continu het gevoel willen geven dat er iets mis is met jou en dat zij de oplossing hebben. En vervolgens wordt je dood gegooid met; "ga eens positief zijn", of "ga positief je boodschappen doen". Allemaal prima oplossingen om een symptoom te bestrijden, maar het staat verre van een doorbraak.

Misschien willen we wel dit soort trainingen en workshops. Misschien komt het wel omdat we lui zijn, en net als heel veel in het leven willen we het resultaat zonder er echt hard voor te werken. Het liefst op een presenteer blaadje.


3. Maakt dit mij gelukkig?

Wanneer je je bij alles wat je doet afvraagt of dit je gelukkig maakt, verlies je het vermogen om ergens van te genieten.

Je bent namelijk terwijl je iets doet ook tegelijkertijd bezig met het evalueren van wat je aan het doen bent. En dit weerhoudt je er dan van om ontspannen en zonder vooroordelen te genieten van iets. Je bent je dan continu aan het afvragen of je dit nu wel moet doen en of dit echt iets is waar je gelukkig van wordt.


4. Probeer niet gelukkig te zijn

Een marathon uitlopen maakt ons gelukkiger dan het eten van chocolade. Een kind opvoeden maakt ons gelukkiger dan een computer spelletje winnen. En het grappige is dat al deze activiteiten voor een groot deel totaal niet leuk zijn en hoge verwachtingen stellen aan ons en dat er een kans op falen bestaat. Toch zijn het zeer betekenisvolle gebeurtenissen van ons leven. Ze gaan gepaard met pijn, innerlijke gevechten, angst en teleurstellingen. Zijn we eenmaal zo ver en kunnen we terug kijken, dan ontroerd het ons dat we het bereikt hebben.

Waarom?

Omdat we in dit soort activiteiten ons ideaal beeld kunnen worden. Het is ons eeuwigdurende streven om maar vervuld te worden met ons ideaal beeld dat ons geluk toestaat, ongeacht het oppervlakkige genot of pijn, ongeacht de positieve of negatieven emoties. Daarom zijn sommige gelukkig in een oorlog en anderen bedroeft tijdens een bruiloft. Daarom zijn sommige verheugd om te gaan werken en anderen vinden het vreselijk om naar een feestje te gaan. De karaktereigenschappen die ze bezitten, komen niet overeen met hun ideaal beeld.

Het eindresultaat echter, definieert niet ons ideaal beeld. Het is niet het finishen van de marathon dat ons gelukkig maakt, het is het doorlopen van een moeizaam en lang traject dat dat wel doet. Het is niet het hebben van een geweldig kind dat goed zijn best doet dat ons gelukkig maakt, maar wetende dat je jezelf volledig hebt gegeven voor de opvoeding van een ander mens dat het zo speciaal maakt.

Als een coachee aan mij vraagt: "Joeban ik probeer gelukkig te worden, kun je me daarbij helpen". Dan vertel ik ze dat proberen om gelukkig te zijn uiteindelijk jou ongelukkig maakt. Omdat als je het aan het proberen bent houdt in dat je het ideaal beeld nog niet bent, je bent dan nog niet in lijn met de kwaliteiten die je zelf stelt. Uiteindelijk, als je zou voortkomen uit je ideale zelf, dan zou je niet de behoefte hebben om gelukkig te willen worden.

Krijg ik de vraag 'waar zit mijn geluk en hoe kom ik daar'. Dan is mijn antwoord: "Zoek het geluk binnenin". En wat ik daarmee bedoel is dat het niet gaat over dat geluk daadwerkelijk in jou zit, het betekent dat geluk verschijnt op het moment dat jij er voor kiest te streven naar wat al in je zit. En dat is trouwens prima te coachen, tot op heden zijn al mijn coachee's met die vraag daar succesvol in geweest.


5. Flow

Dingen waar je gelukkig van wordt, zijn juist die dingen waar je vol overgave mee bezig bent. Wanneer je de tijd uit het oog verliest en helemaal bent opgenomen in datgene wat je doet.

Mihaly Csikszentmihalyi noemt deze staat “flow”. Volgens Csikszentmihalyi ervaar je het hoogste geluk wanneer je in een flow bent.

Je bent dan volledig geconcentreerd op datgene waar je mee bezig bent. Alles om je heen is dan even minder belangrijk, je bent helemaal opgenomen in je activiteit. Er is dan dus ook vrijwel niets wat je uit je concentratie kan halen en pas achteraf kun je constateren dat je in een flow zat. Maar wanneer je dus bij alles wat je doet je terwijl je er mee bezig bent, ook steeds maar aan het afvragen bent of dit je wel gelukkig maakt, is er geen mogelijkheid om in een flow te raken.


6. Geluk, dat ben je

Wanneer je dus op zoek bent naar geluk, moet je je aandacht juist niet gaan richten op het zoeken naar geluk, maar bezig zijn met zaken die je gelukkig maken. Zoals projecten waar je je volledig op kunt storten en relaties die je gelukkig maken.

En dit is ook de reden dat geluk zo vluchtig is. Iedereen die zichzelf grote doelen stelt, ze bereikt en dan realiseert dat ze dezelfde hoeveelheid geluk/ongeluk met zich meebrengen, weet dat geluk voelt alsof dat het zo om de hoek kan komen. Waar je ook bent in je leven, er zal altijd dat ene dingetje zijn dat je moet doen om net dat beetje extra geluk te voelen.

Dit is ook de reden dat ons ideale zelf ook net om het hoekje is, altijd drie stappen voor ons uit. En wat er toedoet zijn niet de dingen die we dromen en vervolgens bereiken, maar dat we continue in beweging zijn om hen te bereiken.


7. Vraag jezelf af of je gelukkig bent, en je houdt op het te zijn

Zet het zoeken naar je persoonlijke geluk dus (zoveel mogelijk) uit je hoofd en je zult gelukkig worden.

Houd je bezig met het helpen van anderen, met het verbeteren van de wereld (in het groot en in het klein), verdiep je ergens in wat je aandacht heeft en als bijproduct zul je dan eerder geluk ervaren dan wanneer je je uitsluitend focust op gelukkig worden. En het maakt niet uit of het uit komt of niet. Leef, gewoon leef je leven. Stop met gelukkig worden. In plaats daarvan, ga het zijn. En wil je hier ondersteuning, dan help ik je daar graag bij.



Heb je iets aan dit artikel gehad? Vind je het leuk om te lezen of heeft het jou geïnspireerd? Dan verzoek ik je het te delen, alvast bedankt.

Lees meer

13 Tips Om Creatief Te Blijven

Wat is creativiteit? Creativiteit is het vermogen om iets (nieuws) te scheppen. De betekenis van de definitie creativiteit is zeer omvangrijk: Creativiteit is ingenieuze verbeeldingskracht, fantasie, inspiratie, artisticiteit, originaliteit, inventiviteit, vindingrijkheid en genialiteit in een jasje van pure scheppingskracht.

Creatief kan je in alles zijn. Niet enkel kunstenaars of schrijvers zijn creatief: we kunnen ook creatief vergaderen, creatief denken, creatief werken, creatief koken, creatief tuinieren, creatief telefoneren.

Hier volgen mijn tips:

1. Wat je ook doet, doe het met liefde, doe het met vreugde.
Doe het niet alleen maar voor het geld. Hou van wat je doet – wat het ook is. Zoek je passie en maak daar je job van.

2. Schenk jezelf avontuur en ervaringen.
Iets ervaren geeft inspiratie. Kom naar buiten, in het echt of in je hoofd. Leef.

3. Doe je gewone handelingen eens anders dan anders.
Ergens anders. Met iemand anders. Kies voor die context waarin jouw talent tot zijn recht komt, voor die aanpak die jouw sterktes laat groeien.

4. Stop met multitasken.
Geef je volledige aandacht aan alles wat je doet. De jezuïeten wisten het al: ook alledaagse handelingen worden goddelijk als je ze met je volledige aandacht doet. Leg die smartphone weg, zet je mailalarm uit, laat je niet voortdurend storen.

5. Vraag feedback.
Vraag feedback om feedforward te gaan. Accepteer elke vorm van kritiek (positief en negatief) en leer van anderen. Hierdoor zul je groeien, ook op creatief gebied.

6. Kies en focus.
Ook de domste activiteiten kunnen in een toestand van flow gebeuren, maar blijkbaar enkel als er echt sprake is van keuze en aandacht. Surfen op het internet, kijken naar beeldfragmenten of films, koffie drinken, dagdromen.

7. Laat controle en perfectionisme los.
Creativiteit ontstaat wanneer je vertrouwen hebt in het proces. Als je je kan laten leiden door je concentratie, door je totale aanwezigheid in het moment, stap je makkelijker in een toestand van flow.

8. Sta jezelf toe om lessen te leren.
Je weet nooit waar het goed voor is. Door je lessen kom je tot nieuwe inzichten. Bovendien als je de les niet hebt geleerd dan herhaalt hij zich.

9. Geen appels met peren vergelijken; creatie respect.
Twee totaal verschillende dingen moet je niet vergelijken; noch appels en peren, noch rationaliteit en creativiteit. Toch benaderen we creativiteit vaak alsof het rationaliteit is. Het mooie van creativiteit is juist dat het niet aan dezelfde regels voldoet als rationaliteit. Onthoud dat vrijheid blijheid de enige regel is die je nodig hebt. Door je creativiteit alleen creatief te benaderen, stimuleer je je eigen originaliteit (je ware richtlijn).

10. Eureka ontstaat uit het niets; positieve verveling.
Een sleur is niet hetzelfde als verveling. De sleur is een negatieve vorm van vervelen. Er is echter ook een positieve vorm van verveling die tot ingenieuze vindingen leidt. Je vindingrijkheid ontplooit zich in een omgeving van pure niets. Jezelf positief vervelen klinkt makkelijker dan het voor velen is. De maatschappij is zo gehaast en vol gepland, dat niets-doen voor flink wat onrust kan zorgen. Ben je eenmaal goed uitgerust en gewend geraakt aan niets, dan komen die vindingen spontaan, geen inspanning vereist.

11. Oefening baart kunst; creatief oefenen.
Kunst slaat op zowel artisticiteit als op vakkundigheid. Artisticiteit is niet hard werken, wel is het veel oefenen en spelend leren. Je wordt met creatieve talenten geboren. De één heeft meer creatieve aanleg dan de ander. Creatief zijn vergt echter meer dan talent alleen: Het vraagt om artistieke vaardigheden. Die artistieke vaardigheden zoals inventiviteit ontwikkel je door te ontdekken en vervolgens te doen. Vakkundigheid kun je prima leren door hard te werken. Waarom zou je echter hard werken als je hetzelfde kunt bereiken met veel spelen?

12. Korte metten maken met blokkades en beperkingen.
Stress veroorzaakt blokkades en zorgt op lange termijn voor beperkingen op het gebied van je creatieve vermogens. Stress is slecht voor creativiteit. Zorg dus dat je ontspannen bent.

13. Doen en begin.
Wil je je scheppingskracht ontwikkelen dan moet je niet denken, maar doen. Onthoud: Eerst creatief doen, dan pas reflecteren en evalueren. Maak je geen zorgen over het nut van je scheppingen. Zolang het goed voelt om te scheppen, ben je goed bezig!


Zorg ervoor dat je het leuk vindt wat je doet!

Lees meer

Een toekomst creëren vanuit je verleden werkt niet!

Regelmatig functioneren mensen binnenin een paradigma dat in het verleden voor hen werkte, nu belemmerend werkt. Belemmerend om dat dit paradigma in het verleden gecreëerd is; van overtuigingen en interpretaties ontwikkeld op jonge leeftijd, zelfs kindertijd. Gebruik makend van een systeem vanuit het verleden zal jou alleen maar meer van hetzelfde geven.

Er is geen ruimte voor een heldere toekomst, zonder de bereidheid van perspectief te willen verschuiven, ofwel wat het verschuiven van jouw paradigma's betekent. Het onthullen en loslaten van patronen van denken en doen die gedateerd of niet meer van toepassing zijn, maakt ruimte voor nieuwe frisse en innovatieve manieren van zijn en doen, en manifesteren het leven wat je werkelijk wil.

Lees meer

Het Leven Is Een Spel

Het leven is een spel.

Om een spel te spelen moet er iets belangrijker zijn dan iets anders.

Stel dat wat er is, belangrijker wordt dan wat er niet is, dan is het spel uit.

Dus het leven is een spel waarin wat er niet is, belangrijker is dan wat er is.



Zie hier het menselijk drama...
...Onbegrijpelijk mooi, ik lach, jij ook?...

Lees meer

Het Betekent Helemaal Niets!

We maken keuzes. We trekken conclusies. We geloven in dat wat we weten klopt. We geven betekenis aan het leven. Dan denken we dat de mening die we geven de mening van het leven is.

Maar het leven zelf heeft geen betekenis. Het leven is gewoon het leven. Het betekent helemaal niets.

Geloof niet wat ik zeg. Ik geloof niet in geloof. Past het jou wat ik zeg, draag het dan. Past het niet, gooi het dan weg.

Het verschil in niet getransformeerde mensen en getransformeerde mensen is dat niet getransformeerde mensen leven vanuit een set van beslissingen genomen op een jonge leeftijd en dan proberen het leven ernaar te maken van wat ze al besloten hebben van wat het leven al betekent. Getransformeerde mensen leven het leven vanuit keuze, keer op keer, inclusief het kiezen in wat ze al hebben, inclusief het kiezen in wat er al is, inclusief het kiezen in het opgeven van wat ze nu zijn voor wat ze gaan zijn.

Er is niks om te krijgen. Het betekent helemaal niets. Het is leeg en betekenisloos. En het is leeg en betekenisloos omdat het leeg en betekenisloos is. Geef je een betekenis aan dat het leeg en betekenisloos is dan is het een inauthenticiteit.

Kijkend vanuit je voorsprong, waar ben je aan gecommitteerd?

2005

(Krijgen; zie Maar en En)

Lees meer

Compassie vs Religie

Leestijd: 12 minuten.

Het leven van Jezus Christus wordt tot op de dag van vandaag door veel mensen beleefd als een grote inspiratiebron voor compassie. Vooral rondom Pasen, het belangrijkste christelijke feest waarbij wordt gevierd dat Jezus is opgestaan uit de dood, wordt er stil gestaan in allerlei diensten en vieringen dat we de ander - de vreemdeling - moeten mededogen, erbarmen of vergeven. Dit is trouwens niet uniek voor Jezus. Ook Boeddha, Confucius en Mohammed begrepen dit al.

Compassie wordt ook wel vaak gezien als een deel van liefde. 'Jezus is Liefde,' werd er regelmatig gezegd in de kerk waar ik als kind kwam. Dit en een aantal katholieke rituelen is wel zo'n beetje het belangrijkste wat is blijven hangen uit die tijd bij mij. Ik kan niet van mezelf zeggen dat ik nu een bepaalde religieuze leer volg.

Dat anderen dat wel doen daar heb ik respect voor. Ik vind het alleen jammer, soms pijnlijk, en ook erg kortzichtig, als je religieuze geschriften gaat gebruiken om je eigen handelen ermee te verantwoorden. Zeker als je met die handeling de ander pijn doet. Bijvoorbeeld door het plegen van een aanslag.

Waar is dan je compassie? Bestaat het wel compassie binnenin een religie? Wat zeggen de wereldreligies over compassie? Is religie niet gewoonweg door ons gekaapt? Misbruiken we het? Is religie gewelddadig? En is onze huidige beleving van religie wel opgewassen tegen deze tijd? Met de uitspraak van mijn vader, 'God heeft het allemaal goed bedoeld, alleen het volk maakt er een puinhoop van' in mijn achterhoofd, ben ik opzoek gegaan naar antwoorden.

Waarom lijkt het, en als ik er met mensen op straat over praat dan wordt het ook met grote stelligheid beweerd, dat alle oorlogen uit de geschiedenis te wijten zijn aan religie.

Het klopt gewoonweg niet.

Alle belangrijke wereldtradities, inclusief de drie monotheïstische godsdiensten; jodendom, christendom en islam, hebben hun eigen versie ontwikkeld van de gouden regel: “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”.

Was religie wel het motief van de aanslagen in New York, Londen en Madrid? Aanslagen gebeuren vaak wel onder het mom van religie. Maar ze gaan lijnrecht in tegen de principes van alle godsdiensten, inclusief de islam. Terreur wordt gemotiveerd door politieke overwegingen. Moslimextremisme komt voort uit woede. De kern van fundamentalisme is de angst voor de ander.

De IRA gebruikte het katholicisme als motivatie. Terwijl er niets katholieks was aan hun terrorisme. We hebben het ook nooit ‘katholiek terrorisme’ genoemd. Het was politiek. En we moeten het dus ook niet over islamterrorisme hebben. Als de islam in essentie gewelddadig was dan zou dat terug te zien zijn in de geschiedenis. Toegegeven: Mohammed vocht, maar dat was om zijn geloofsgemeenschap te verdedigen. Verdediging is de enige vorm van geweld die de Koran toestaat. Soms moet er worden gevochten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vochten wij tegen Hitler. En iedereen misdraagt zich in een oorlog. Mohammed zag dat en stopte daarom uiteindelijk de oorlogvoering. Maar dat wil het Westen vandaag de dag niet zien omdat het goed uitkomt om hem als oorlogszuchtige strijder af te schilderen.

We denken dat we tegenwoordig zeer beschaafd zijn. Maar we hebben dankzij onze nieuwe technologie meer gemoord dan ooit. Hitler's optredens waren doorspekt met religieuze trekken. Dat uit het antisemitisme de opvatting voortvloeide dat het uitroeien van de joden moest worden gezien als een heilige daad, maakt van de Holocaust nog geen explosie van religieuze barbarij. Eerder was het een in wezen modern fenomeen. Een ramp die gebruik maakte van alles wat de moderne tijd te bieden had: Het spoor, de chemische industrie en wetenschappelijk onderzoek. En het racisme van de nazi’s was modern, zogenaamd wetenschappelijk racisme. Daarvan kun je dus religie niet de schuld geven, we moeten daar mee ophouden, met verbanden te leggen die er niet zijn.

Is dit dan de reden waarom het nieuwe atheïsme zo’n grote populariteit kent? Mensen als Richard Dawkins, Christopher Hitchens, en Sam Harris en hun volgelingen. Zelf zijn ze niet bijster interessant, maar het is interessant dat zoveel mensen er iets in zien. Want het gebrek aan belangstelling voor het heilige is op zo’n grote schaal nog nooit eerder voorgekomen. Het is interessant om te kijken in wat voor historisch perspectief deze mensen staan.

In de moderne tijd is er in het Westen een bepaalde theologie gecreëerd die grotendeels op wetenschappelijke redenen is gebaseerd. Wetenschappers als Isaac Newton en Rene Descartes schreven ook over theologie. Niet erg goed, trouwens. Maar het gevolg daarvan was dat deze rationalistische vorm van religie, die uitgaat van conceptueel denken en logica, enorm populair werd. God hoort niet wetenschappelijk beredeneerd te worden. God is een kunstvorm, en kunst benader je met verbeelding en intuïtie en niet met wetenschap en logica.

Hoe komt het dan dat intelligente mensen vaak niets van religie weten? Omdat je erin moet groeien, in religie. Vaak zijn mensen bang van de grondbeginselen van religie. In onze vroegste jeugd, als we voor het eerst horen over de kerstman, horen we ook voor het eerst iets over God. Hoe we over de kerstman denken, verandert met de jaren, maar onze ideeën over God blijven vaak kinderlijk. Ze worden ook niet bijgesteld door religieuze leiders. Tot in de moderne tijd zeiden de theologen dat er niets over God te weten viel. God was niet eens een persoonlijkheid. En dat heb je toch nodig als handvat om zinnig over God te kunnen denken. Dus je moest het hogerop zoeken.

Religie en ‘geloven’ staan los van elkaar. Het aannemen van bepaalde ideeën over God is eigenlijk nog best nieuw. En het bestaat vooral in het Westen. Het vindt zijn oorsprong in de 18de eeuw, met de Verlichting. Het woord ‘geloven’ betekende oorspronkelijk ‘beminnen’. En ‘credo’, ‘ik geloof’, betekent eigenlijk ‘ik geef mijn hart’, ik verbind me ergens mee. Het christendom is de enige godsdienst die zoveel nadruk legt op ‘geloven’. Het jodendom bijvoorbeeld kent dat niet. En de Koran houdt zich verre van theologische orthodoxie. De Koran noemt dat ‘zanna’, genotzuchtig giswerk. Over zaken waarover geen enkele zekerheid bestaat. Religie heeft te maken met ‘doen’. Met het verrichten van bepaalde handelingen en het aanleren van bepaald gedrag, waardoor je wezenlijk verandert. Daardoor ontstijg je aan je egoïsme en kom je in aanraking met het goddelijke. En het grondbeginsel daarvan is compassie.

Je kunt een religieuze doctrine pas begrijpen door hem in praktijk te brengen. Boeddha zei: Neem nooit iets zomaar aan. Niemand kan jou iets wijsmaken. En Jezus heeft nooit iemand gevraagd om doctrines te aanvaarden zoals de drie-eenheid of de incarnatie. Hij zei: Verander je gedrag, open je hart voor je medemens. Dan ervaar je het goddelijke, door iets te doen.

Compassie betekent meevoelen met de ander. Jezelf in de ander verplaatsen, dat is de gouden regel.

Bedenken wat jou pijn doet, en het daarom een ander niet aandoen. Zo bevrijd je je van je ego. Mensen hebben door vallen en opstaan geleerd, dat je op die manier een godservaring beleeft. En niet via een fantasietje in je eigen hoofd dat je verteld dat God je roept om dit of dat te doen. Zo maak je God tot een deel van jezelf. Tot een idool. Compassie is jezelf weggeven, want dan zijn we het meest onszelf.  Alle religies plaatsen de gouden regel in het middelpunt van hun leer. Het lijkt alsof we dat vergeten zijn. We hechten meer waarde aan ‘geloven’. Aan de juiste theologische benadering, de juiste seksuele voorkeur, etc. En dat is een soort rookgordijn, want compassie hebben valt niet mee. Kan je het leren? Ja. Hoe, Jezus laat het je zien; zoek geen vergelding. Als iemand je een klap in je gezicht geeft, sla dan niet terug. Maar keer hem je andere wang toe. Veroordeel de ander niet, zei Jezus. Het is een kwestie van doen. Zoals Confucius zei: Dag na dag, uur na uur. En de religie geeft je handvaten om je daarbij te helpen. Compassie hebben is heel moeilijk, daarom wil niemand het. Iedereen wil liever gelijk hebben, dat is veel vleiender. We falen aldoor in onze pogingen compassie te hebben. Maar toch moeten we het steeds opnieuw blijven proberen. Compassie vind je niet binnenin je eigen groep, gemeenschap of natie. Compassie zit in het liefhebben van de vijand, de vreemde. Compassie is de enige manier om in contact te komen met wat we noemen God. Boeddha zegt dat alleen via compassie je in het nirwana kan komen.

De grote namen van de wereldreligies: Boeddha, Confucius, Jezus, Mohammed,  begrepen dat alleen compassie ons ervan weerhield om elkaar in de pan te hakken.

Kijk om je heen, we leven met zijn allen in één wereld. En als er vandaag iets ergs gebeurt in Afghanistan of Irak dan kun je morgen repercussies in New York of Londen verwachten. We hebben de gouden regel nu broodnodig voor onze veiligheid en overleving.

Mijn stelling: “We moeten andere mensen en andere volkeren, hoe ver weg ook, behandelen alsof ze net zo belangrijk zijn als wijzelf.”

Anders redden we het gewoon niet. Want steeds kleinere groepjes mensen krijgen de vernietigingskracht die vroeger alleen aan staten was voorbehouden.

Voor godsdienstige mensen is dit wellicht een uitspraak tegen het zere been. Ze willen helemaal geen compassie hebben. Wat heb je eraan om godsdienstig te zijn als je er niet mee te koop kunt lopen? Je hebt toch gelijk en de ander niet? Nee, dan is de lol eraf. Ik denk zelfs dat sommige christenen razend zouden zijn als blijkt dat ook anderen in de hemel komen. Hemel zou de hemel niet zijn als je niet over het hemelrandje heen,  anderen beneden je kon zien branden.

We moeten de vreemdeling leren waarderen. In het Hebreeuws is het woord voor heilig ‘kadosh’. Daarmee wordt God aangeduid. Als Jesaja God in de tempel ziet, zegt hij: “Kadosh, kadosh, kadosh”. De engelen roepen ‘kadosh’. En het woord kadosh betekent ook ‘apart, anders’. Als we dus in ons eigen leven merken dat de vreemdeling vrees of afkeer oproept zien we dat verband tussen ‘anders’-zijn, dat naar God verwijst. Als we uit onze vertrouwde kring van gelijkgestemden treden en oog in oog met de vreemdeling staan, dan volgt het begrip vanzelf.

Er is een Bijbelverhaal, Genesis hoofdstuk 18; Abraham zit voor zijn tent en ziet aan de horizon drie vreemdelingen komen. En in het Midden-Oosten van destijds werden vreemdelingen gevaarlijk geacht. Ze waren niet gebonden aan de plaatselijke wetten, ze konden je doden. Ook nu nog zijn er niet veel mensen die zomaar drie vreemdelingen in huis halen. Maar Abraham snelt ze tegemoet, in de verzengende middaghitte. En hij buigt voor hen als waren zij koningen. Dan brengt hij ze naar zijn kampement. Hij zet het beste voedsel voor aan mensen die hij absoluut niet kent. Wat Abraham nog niet wist was dat het engelen waren, boodschappers van God. Het zijn de symbolische bemiddelaars tussen de onzegbare God en de glimpen die wij van Hem opvangen. En die bereiken ons alleen via ons contact met vreemdelingen.

In de Griekse mythologie kon Achilles de dood van zijn beste vriend en neef Patroklos niet langer verdragen. Zwaar aangegrepen en vastberaden besluit Achilles wraak te nemen op de man die zijn beste vriend heeft vermoord, Hector, zoon van de Trojaanse heerser Priamos. In een man tot man gevecht dood Achilles Hector, dit voor de ogen van diens vader Priamos en vrouw Andromache. Om het Trojaanse kamp nog extra te pesten bindt Achilles het levenloze lichaam van Hector vast achter zijn paardenwagen en sleept hem zo mee naar zijn eigen kampement, wetende dat de heersers van Troje geen rust zullen hebben zolang hun geliefde gevallende niet teruggekeerd is. ‘s-Avonds verschijnt er een man in de tent van Achilles, de man knielt neer voor Achilles en kust hem zijn beide handen. Achilles vraagt: “Wie ben je?”. De man antwoord: “Ik heb zonet de handen gekust van de man die mijn zoon heeft vermoord, geef me mijn zoon terug”. Achilles is overrompeld door de moedigheid van Priamos en het doet Achilles denken aan zijn eigen vader, die veel te vroeg is gestorven. Beide mannen barsten in tranen uit en zo geeft Achilles het levenloze lichaam van Hector terug aan Priamos.

Kijkend naar onze wereld, waarin religie is gekaapt, waarin terroristische site’s hun daden verantwoorden met Koran teksten. Waarin de teksten van Jezus, heb de vijand lief en veroordeel ze niet, christenen continue bezig zijn om juist wel andere mensen te veroordelen en Bijbelse teksten gebruiken om andere mensen te veroordelen. Door de eeuwen heen hebben mensen heilige teksten gebruikt om andere mensen te onderdrukken. Dit is niks meer dan ego en hebzucht. We hebben een talent voor het verknallen van mooie dingen.

Er gaapt een kloof tussen mensen die de waardering voor andere religies inspirerend vinden en mensen die die bedreigend vinden en zich willen terugtrekken in een streng dogmatisme waarin alleen zij het bij het rechte eind hebben. Dit is wat mensen vanuit angst eenmaal doen. De voornaamste taak van onze generatie is, of we nu religieus of seculier zijn, is het vormen van één wereld waarin mensen kunnen samenleven met respect voor elkaar en in harmonie met elkaar. Als we daar niet in slagen, zijn we niet tegen de eisen van deze tijd opgewassen. Elke ideologie, religieus of seculier, die minachting koestert voor of een afkeer heeft van de heilige waarden van andersdenkenden of daar denigrerend of geringschattend over doet, met het doel de eigen traditie, religieus of seculier, in de hoogte te steken, is niet opgewassen tegen deze tijd. Als we daar niets tegen doen, wordt onze wereld onleefbaar.

Er is een honger naar verandering.

Het is tijd dat we het tijdperk van tolerantie achter ons laten, en dat we gaan voor waardering van de ander.

Lees meer

De Groei Van Je Hersenen

Als je de hersenactiviteit meet op het moment dat iemand creatief bezig is, dan kun je dat vergelijken met de interactie van het internet. De communicatie tussen de verschillende hersenkwabben is enorm, alles is met alles verbonden. Het enige wat we er zelf van merken is dat we op een gegeven moment een briljant idee hebben bedacht, of een iets minder briljant idee……

In feite komt creativiteit zoals ik dat definieer, neer op het proces dat leid tot nieuwe ideeën die waarde hebben, tot stand door de interactie van de verschillende hersenenkwabben en het vanuit verschillende disciplines ervaren van dingen.

Lees meer

Persoonlijke Ontwikkeling, 10 praktische tips.

Dagelijks heb je frequent ervaringen waar je niet helemaal tevreden mee bent:  het resultaat is niet wat je had verwacht; je hebt je anders gedragen dan je had gewenst; je bent veel aan het piekeren;  je zit in een situatie waar je graag uit wilt, etc….. Gelukkig hoef je deze ervaringen niet te accepteren als een feit. Je kan het veranderen. Je kan jezelf ontwikkelen zodat je meer tevreden wordt over je eigen presteren. Iedereen kan veel meer uit zichzelf halen dan dat hij/zij denkt. En met een aantal zeer eenvoudige tips kan je er vandaag al mee beginnen. In dit artikel geef ik 10 tips hoe je eenvoudig en praktisch aan de slag kan gaan met persoonlijke ontwikkeling.

1. Weet wat je wilt.

Als je zelf wilt ontwikkelen moet je een idee hebben waarheen je jezelf wilt ontwikkelen. Dat kan klein zijn of dat kan groot zijn. Maakt niet uit. Zolang je maar een richting hebt. En zolang je richting maar in overeenstemming is met je persoonlijke waarden.

2. Onderneem actie.

Wil je iets….dan moet je allereerst actie ondernemen.Acties brengen je doel dichterbij. Als je niets doet, gebeurt er ook niets. Als je een actie onderneemt, komt er op z’n minst beweging. Wellicht nog niet helemaal hoe jij het wilt. Maar dan…..

3. Onderneem een andere actie.

Brengt de eerdere actie niet het gewenste resultaat dan moet je een andere actie ondernemen. In het geval dat je ontevreden bent, is er maar een conclusie mogelijk, je moet het anders doen. Dezelfde acties geven hetzelfde resultaat. Andere acties geven een ander resultaat. Doe het dus anders.

4. Evalueer en reflecteer.

Je kunt alleen maar leren van je acties als je een attitude ontwikkelt van continue evaluatie en reflectie. Nadat je een actie hebt uitgevoerd evalueer je altijd hoe het is verlopen. Ergo: Actie, reflecteren, opnieuw actie, reflecteren.

5. Word je bewust van je overtuigingen.

Verander de overtuigingen die je dwars zitten. Onze manier van leven wordt voor het merendeel bepaald door onze overtuigingen. Een overtuiging is “een zogenaamd feit gebaseerd op een idee”. Kijk naar wat voor jou feiten zijn, zonder dat je het goed kan bewijzen. Dan krijg je inzicht in jouw overtuigingen.  Een van de overtuigingen die velen hebben, is dat je niet kan veranderen. Persoonlijke ontwikkeling heeft de overtuiging dat je kan veranderen. Van een fixed mindset naar growth mindset. De mensen met een fixed mindset geven het vaak op voordat ze begonnen zijn. Die denken dat alles gefixeerd is…De mensen met een growth mindset denken dat je iets kan leren als je maar je best doet.

6. Wees bewust dat je uit de comfortzone stapt.

Als je andere acties onderneemt dan gewoonlijk stap je uit je comfortabele zone. Dat kan gepaard gaan met heftige gevoelens en gedachten. Vooral zal je gaan twijfelen. En twijfel kan weer zorgen dat je teruggaat naar je oude manier.

7. Geef niet op.

Mensen geven makkelijk op. Onder andere omdat uit de comfort zone stappen met allerlei heftige gevoelens gepaard gaat. Groei is niet makkelijk. Niemand zegt dat het makkelijk is. Wat zou je er mee verliezen als je nog iets langer door gaat? Maak met jezelf een afspraak hoe lang je het minimaal volhoudt. Mijn ervaring is dat je uiteindelijk gemotiveerd wordt door de verandering zelf……door deze verandering raak je besmet en zie je dat je kan veranderen.

8. Laat je koers niet beïnvloeden door wat anderen ervan denken en zeggen.

Wij piekeren vaak over wat andere mensen denken en zeggen. Waarom zouden wij denken dat de ander jouw koers beter weet dat jijzelf? Hun ideeën aanhoren kan geen kwaad. Echter denk er dan zelf over na…en besluit wat jij er zelf van vindt. Wees bewust van je eigen waarden en overtuigingen. En laat je leiden door deze waarden en overtuigingen. Te dikwijls laten wij ons hinderen door de mening van anderen.

9. Leg de lat voor de korte termijn niet te hoog.

Het is erg frustrerend om continu te falen en het haalt je motivatie weg. Ik merk dat sommige mensen hun lat hoog leggen. Daar is niets op tegen …maar realiseer je dan dat je doel pas op langere termijn zal worden verwezenlijkt. Veranderingen gaan niet altijd snel. Mijn advies: Leg de lat voor de lange termijn hoog, leg de lat voor de korte termijn zo dat je dit binnen afzienbare tijd kan realiseren.  Dat geeft je inspiratie en vertrouwen.

10. Denk nooit dat je het allemaal al weet.

Bewaar een houding dat altijd alles beter kan en dat je altijd meer kan leren.

Lees meer

Heeft de mens een grensoverschrijdend vermogen?

Bestaat de mogelijkheid dat we de werkelijkheid in een veel breder perspectief kunnen zien dan het zogenaamd ‘normale’?

Het jongste onderzoek naar wat bewustzijn eigenlijk is, wijst heel duidelijk in die richting. Dat wat je ‘jij’ noemt is slechts dat deel van de psyche dat je op dit moment erkent. Je capaciteit omvat veel meer vormen van bewustzijn, en elk van deze vormen ordent de werkelijkheid volgens verschillende wetmatigheden en patronen.

Lees meer

De Bron!

Ik herinner me nog, toen ik nog een kind was, leefde ik zonder problemen. Problemen bestonden gewoonweg niet. Maar toen, opeens had ik ze. En veel. Hoe ouder ik werd, hoe groter de problemen werden.
Uiteindelijk koste het me jaren van trainingen mijn leven te leven zonder problemen. Immers vroeger had ik ze niet, waarom nu wel.

Ik heb ontdekt dat er geen problemen zijn in het leven. Ik bedoel dat letterlijk. Maar 'dat er geen problemen zijn in het leven' betekent niet dat mensen geen problemen hebben. Dit onderscheidt heeft mij nieuwsgierig gemaakt in hoe wij mensen het leven leven.

Ga de oorzaak zijn van de bron...!

Zou het zo kunnen zijn, dat het enige verschil is tussen problemen die blijven bestaan en problemen die verdwijnen, is dat wij maar blijven praten over die problemen die maar blijven bestaan?




.

Lees meer